"เจอคนๆนึง เหมือนจะใช่ แต่มันกลับไม่ใช่ แต่คนที่เค้าไม่รู้สึกว่าเราใช่ เค้ากลับเป็นคนที่ใช่สำหรับเรา :( ทำไมนะ ทำไม? #vamps0addict0 "
 
ขอบคุณสวรรค์ที่ไม่ส่งใครลงมาให้ฉัน เพื่อให้ฉันมั่นคงต่อเธอเพียงคนเดียว ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณพรหมลิขิต ขอบคุณทุกๆอย่าง ฉันอยากจะมองเธอจากที่แสนไกลนี้ ไปอีกนาน แสนนาน . . .
 
 
.
 
 
 
 
 
 
.
 


สเตตัสเหงาๆถูกโพสต์ลงบนกระดานข่าวบนเฟซบุ๊ค
ใบหน้าเหงาหงอยแนบลงบนโต๊ะคอมพิวเตอร์อย่างเหนื่อยล้า

 
 
 

'ทำไมเค้าถึงไม่ใช่ล่ะ?' 
 
'ทำไมมันต้องเป็นอย่างนี้ด้วยนะ ทั้งๆที่คิดว่าเจอแล้วแท้ๆ'

'ทำไมล่ะ ทำไมเราต้องเป็นอย่างนี้ด้วย'

คำถามมากมายผุดขึ้นในสมอง แต่ก็อย่างว่า.... มันถูกตั้งขึ้นมานับร้อยพัน แต่ไม่มีใครที่จะตอบมันได้
ไม่ต่างอะไรกับกระทู้ที่ถูกปล่อยร้างไว้ เหลือเพียงแต่ความสงสัยถูกเก็บไว้ในใจของเจ้าของ

 
 
นั่นสินะ . . . . . 
 
 
 
คิดได้อย่างนี้แล้ว มือเรียวก็พิมพ์ที่อยู่เว็บไซต์ต่างๆลงไป ดูโน่นนี่เผื่อจะลืมคำถามของตัวเองได้
แต่ถ้ามันง่ายอย่างงั้น . . . . . . .  คงไม่มีเพลงเศร้าๆ สเตตัสเหงาๆตาม Social Network หรอก!
 
 
อืม . . .  เป็นอย่างนั้นจริงๆสินะ อืม . . . ทำไมต้องเป็นอย่างนี้ด้วย
อืม . . . หัวอกเดียวกันเลยแหะ อืม . . . แย่จัง ทำไมต้องเกิดเรื่องอย่างนี้ด้วย
 
 
เพราะโลกอินเตอร์เน็ตที่พาเราท่องไปได้ไกลสุดลูกหูลูกตา ข้อมูลมากมายก็หลั่งไหลผ่านสายตาเธอ
ความรักที่ต้องจบลงแบบที่ไม่มีใครต้องการ ความรักแบบที่ไม่มีวันจะเป็นจริงได้
ความรักที่เต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย  ความรักที่ไม่มีใครจะเข้าใจได้
 
 
 
เรื่องราวความรักของคนนับล้าน ถูกประดับประดาไว้บนอินเตอร์เน็ต
ราวกับรอคอยคนที่รู้สึกแบบเดียวกันมาร่วมแบ่งปัน
 
 
 
อืม . . . . . . . . . . . . . 
 
 
เธอตอบรับสิ่งที่ไร้ชีวิตเบื้องหน้าเธออีกครั้ง. จอสี่เหลี่ยมที่แสดงผลให้เธอดูอย่างซื่อสัตย์เสมอมา
ครั้งนี้ มันไม่ใช่เพราะความเศร้าโศกเสียใจ หรือความรู้สึกเห็นใจใดๆทั้งนั้น
 
 
 
เธอกดไปที่คำว่า 'Cancel' อย่างมั่นใจ
 
 
 
 
ใช่แล้วล่ะ . . . .  นี่ต่างหากวิธีการแก้ปัญหาของเธอ 
 
 
 
ไม่ใช่การที่ต้องนั่งร้องไห้ฟูมฟาย
ไม่ใช่การที่ต้องไปขอความเห็นใจจากคนที่ไม่เห็นค่าเรา
ไม่ใช่การที่ต้องไปตามง้อคนที่เคยทำให้เราเจ็บปวด
ไม่ใช่การที่เราต้องไปร้องไห้คร่ำครวญให้ใครฟัง
ไม่ใช่การที่เราต้องทำให้ตัวเองไร้ค่าด้วยการทำร้ายตัวเอง เพียงเพราะความรักที่ไม่สมหวัง
 
 
 
มีทางเข้า มันก็ต้องมีทางออก . . . 
มีความมืด มันก็ต้องมีแสงสว่างรออยู่ . . . 
 
 
เธอไม่ใช่คนๆเดียวซักหน่อยที่รู้สึกแบบนี้
เธอไม่ใช่คนๆเดียวที่ถูกทอดทิ้งไว้ข้างหลัง
เธอไม่ใช่คนๆเดียวที่อยู่ลำพัง
เธอไม่ใช่คนๆเดียวที่ต้องนั่งเหงา
 
 
 
ในโลกนี้ มีคนอีกเป็นล้าน นั่งร้องไห้เพราะความรักที่สมหวัง และ เธอเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
แต่สิ่งที่เธอจะเลือกต่างออกไปคือ เธอไม่เลือกที่จะทำร้ายตัวเอง
 
 
 
เธอเลือกที่จะหยุดคิดวันที่เขาเดินจากไป
เธอเลือกที่จะหยุดคิดวันที่เขาเคยทำให้เธอเจ็บปวด
เธอเลือกที่จะหยุดคิดวันเวลาที่เขาไม่สนใจเธอ
 
 
 
 
ใช่
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
.
 
 
 
เธอเลือกแล้ว! 
 
 
เธอเลือกที่จะเก็บความทรงจำดีๆไว้ 
เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตเพื่อวันต่อไป และ ทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง
เธอเลือกที่จะยิ้มให้กับทุกอุปสรรคที่จะมาในภายภาคหน้า
เธอเลือกที่จะจดจำเขาในฐานะคนที่สร้างช่วงเวลาในชีิวิตที่ดีที่สุดให้เธอ
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
.
 
เธอเลือกแล้ว .......................................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..................................แล้วคุณล่ะ? 
 
 
 
 
THE END

 
 
 
 
Dada, vamps0addict0
 
 
บราโว่~ ในที่สุดก็ได้อัพเอนทรี่นี้ ><" หลังจากที่มันค้างเติ่งเป็น draft มานานแล้ว
ความรู้สึกห้วงหนึ่งที่แว้บขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ ดีใจจังที่ได้เขียนมันในวันนี้
วันที่เราก้าวผ่านความรู้สึกนั้นมาได้ 5555555 ดีใจ!




Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

Hot! Hot! Hot!
อ่านแล้วรู้สึกดีนะคะ
ต้องใช้เวลานานนะคะ
สำหรับการทำใจกับเรื่องนี้ และเลือกที่จะเดินออกมาจากความเศร้า
ดีใจด้วยนะคะ ที่ก้าวผ่านความรู้สึกนั้นมาได้
เราก็กำลังทำค่ะ
แต่คงยากที่จะสำเร็จsad smile sad smile

#1 By Takoyahoya on 2011-12-11 19:39