Babibloooo~~
posted on 15 Sep 2011 01:15 by vamps0addict0ฮิๆๆๆๆๆ สรุปว่า รอดพ้นมาได้ ไอโฟนลูกแม่ ถึกแท้ๆ =W= ไม่เป็นไรแล้วฮ่ะ!!!
ก็ตอนนี้ก็.... ก็.... อาทิตย์นี้จะต้องเล่นกีต้าร์ท่ามกลางสาธารณะชนแล่ะ (เหงื่อตก)
เรามันไม่เคยซะด้วยสิ (หน้าซีด) แค่พูดปกติ เป็นพิธีกรก็โอเคนะ แต่นี่.... (ช็อค!)
เอาเหอะ *หัวเราะ* What ever will be, will be? ฮ่าๆๆๆ
เค้าถือว่า เค้าจะซ้อมอย่างหนักละกันนะคะ :)
แต่ว่า เหมือนเราจะแก่ที่สุดล่ะ กร๊ากกกก ต้องเล่นคู่กับไอ้เด็กเทพ *perfect pitch* อีกต่างหาก
*หมายเหตุ: perfect pitch คือการที่โสตประสาทสามารถแยกเสียงได้ดีกว่าคนอื่นทั่วไป (เทพ)
เช่น สามารถฟังเสียงแอร์ แล้วบอกว่าเป็นโน้ตตัวอะไรได้ มักเกิดกับเด็กที่เล่นเปียโนตั้งแต่อายุน้อยยยย*
เด็กน้อยน่ารักนั้น อยู่ ป.3 =.,= แต่แบบว่า หลังจากเล่นคู่เค้า เห็นครูบอกว่า เฮียแกจะไปร้อง Suck Seed ต่อ
"ชีวิตมันต้องซักซี๊ดดดดด นึงงงงงง " เมื่อจบการแสดงน้องแกจะถอดเสื้อ และ เหวี่ยงให้ผู้ชม (อาเมน)
อ่าหะ อยากจะเล่าความซวยเรื่อง 'จ๋าๆ' ให้ฟังมาก *หัวเราะ*
เมื่อวาน วันที่ 13 ใช่มั้ยคะ เราซวยค่ะ เพราะเมื่อวานมัน เป็นวันที่ 13 <--- ไม่เกี่ยวแล้วแก!
ก็เรื่องเป็นงี้ค่ะ คาบก่อนสิบโมง เราโดนดุ เพราะว่า ครูเห็นกินขนมในห้อง แถมยังคุย หัวเราะ เสียงดัง หลั่นล้า
ไม่แคร์ครูอะไรเลย (จริงๆแล้วขำเรื่องที่ครูสอนนั่นแล่ะ ว่าภรรยาไม่ควรให้สามีนอนนอกบ้าน (หัวเราะ) )
บังเอิญว่าเราเป็นหัวหน้า =.,= อ่าหะ ทุกท่านคงทราบชะตากรรมดี 55555
พอเราจะเดินลงไปพัก เราก็ไปจ๊ะเอ๋กับน้องสาวของ crush on ของเรา น้อง 'จ๋า' นั่นเอง (หัวเราะ)
เราเพิ่งไปถามชื่อกับพี่มา ดันมาเจอน้องอย่างรวดเร็ว อุตส่าห์แกล้งเรียกชื่อเพื่อนเราว่า 'จ๋า'
แต่น้องเค้าก็ไม่หันเหมือนวันในห้องสมุด 555
หลังจากสิบโมง ที่เราขึ้นจากพัก เผอิญว่า อาจารย์อังกฤษเรา Matthew สุดวิ้ง <3~
เฮียแกดันซวย นั่งบนแท็กซี่ที่ดันเหยียบไปอัดกับสิบล้อ = [ ] =! แต่เฮียแกก็แค่กระดูกเท้าแตกเล็กน้อย
แต่ก็ต้องมีไม้เท้าค้ำ (ที่มีผ้าขาวม้า สีแดงเขียว อย่างละข้าง) มาโรงเรียน
เสร็จปุ๊บ เรามีอาจารย์อังกฤษเพิ่มสองคนค่ะ อีกคนเป็นคนไทย ชื่อ จ๋า!
คือว่า อาจารย์ผู้หญิงแกก็บอกว่า 'ไป set ลำโพงนะ แมทเค้าเจ็บขา'
เรากับเพื่อนก็ไปถึงห้อง (แยกเรียนฮ่ะ) ปรากฏว่าเห็นแมทนั่งสบายใจ เราเลยคิดว่าเรียบร้อยแล้ว
(เพราะ set มันหมายความว่ามันมีอยู่แล้ว ให้ไปจัดการ? ใช่ม้ะ?)
นั่นแล่ะ ซักพัก แมท กะเผลก ออกไปแล้วกลับมา ถามคนในห้องว่า ครูจ๋าบอกให้ใครไปหยิบลำโพงให้เค้ามั้ย
เราเลยอธิบายว่า อ่าว เราเข้าใจผิดว่า งี้ๆๆๆๆ พอออกไป ปรากฏว่าครูจ๋ากำลังจะเดินเข้ามาพอดี
เราก็พูดว่า 'ขอโทษนะคะครู หนูเข้าใจผิดว่า ~~~~' แล้วพอจะไปหยิบลำโพงจากครูมา เค้าก็ส่งสายตาแบบ
'ยัยนี่นะ เห็นเต็มลูกกะตาอยู่ว่าแมทเค้าไม่อยู่ในสภาพโอเค ยังจะเห็นแก่ตัวงี้อีก'
พูดง่ายๆว่า เรากลายเป็นเด็กเห็นแก่ตัวไปน่ะค่ะ =.,= คราวนี้ เราก็เลย ก่น และ ด่า เรื่องยัยป้านี่ไปอีกนาน
*หมายเหตุ: ครูจ๋าเค้ารวยยยยยย บ้านเค้ารวยมากกกก ว่างก็ไปช๊อปปปปป เครียดก็ไปช๊อปปปป
ุชุดที่เค้าใส่มารร. ไม่เคยซ้ำกันเลยซักวัน แต่ก็น่ะนะ ถ้าเป็นแบบนี้ ตรูก็ไม่ไหวฟระ!!!
มาที่ความซวยต่อไป เค้าเริ่มรู้สึกตัวว่า ตรูซวยแน่ๆเลยวันนี้ คาบต่อจากครูจ๋าคือไทย เลยบ่นๆกับเพื่อน
พอบอก 'เตรียมกราบ~' ปุ๊บ ครูก็พูดทันที 'หัวหน้าห้องเนี่ย ไม่ดูเพื่อนให้เรียบร้อย บลาๆๆๆๆ'
อ่าว ซวยตรูอีก =.,= โดนด่าอีกและ เซ็ง!!!!
เอ่อมมมมม ต่อมา ตอนเย็นๆ ไปเจอเพื่อนที่แมค ทัก 'จ๋า' เพื่อนที่มาด้วยกันกับเค้า
เค้าเลยแซวว่า โหยย ทำไมไม่ทักเค้าบ้างง
สองคนนั้นเลยตอบว่า เราหมายถึงอีกจ๋านึง ไม่เข้าใจมุกหรอ
เอ่อมมมม เราไม่เข้าใจแบบจริงจังฟร่ะ =W=" สรุปว่าก็หน้าแตกเพราะจ๋าไปอีกหนึ่ง
สุดท้าย ระหว่างกลับทาง BRT นั่นเอง เล่นๆกับจ๋า ปัดมือกันไป ปัดมือกันมา
ปิ๊วววววววววว~~~~~........................ (โปรดนึกภาพไอโฟน 3Gs สีม่วง ลอยละลิ่วไปแหมะที่พื้นBRT)
(= [ ] =!!!!) ช็อคกันโดยพร้อมเพรียงฮ่ะ .....
พอหยิบขึ้นมา .... ฟู่ววว ยังใช้ได้ๆ *ปัดฝุ่นๆ*
เดินต่อไปซักพักนึง ก็จะเปิดขึ้นมาดู พอกดตรงกลาง *จึ๊กๆ* 'ทำไมไม่ขึ้นวะ'
*จึ๊กๆ* 'ทำไมไม่ขึ้นวะ'
และสุดท้ายก็กลายเป็นว่า 'เดี๊ยนซวยจังว่ะฮ่ะ'
และเรื่องราวความซวยแบบ จ๋าๆ ก็จบลงด้วยประการละฉะนี้
~~~ชะเอิงเอิงเอยยย (หัวเราะ)
ขอปล. ความกรี๊ดกร๊าดของตัวเองติ๊ดส์นึงงง
เพิ่งได้ดู ไลฟ์ของ School Kakumei มาล่ะ ที่จัมพ์มาครบ (ขาดกับน้องริว ที่เดี๋ยวก็กลับมา T^T)
นั่นแล่ะ และนี่คือคอมเม้นท์ของข้าพเจ้าฮ่ะ โดวโซะะะะะ
เขินนะ แต่ก็ยังอยากพูด *หัวเราะ*
ไลฟ์นี้ทำให้รู้สึกว่า
-ฮิคารุวิ๊งวับขึ้นอย่างแรงงงงง
-ยูโตะเท่มากขึ้นสุดๆ
-เคย์สวยไม่สร่าง สวยสวรรค์สร้างชัดๆ
-ชี่น่ารักอยู่แล้ว ยิ่งหล่อเข้าไปอีก
-เคโตะแบบว่าเล่นหูเล่นตาเก่งขึ้นนะ แต่ก็ยังรู้สึกว่าหล่อท่ามกลางความสุขุมมากขึ้น ประกายเริ่มจับ
-ยาบุคาวาอิ๊ <3~ ทั้งๆที่เห็นรอยยิ้มแบบนี้หลายรอบแล้ว แต่ครั้งนี้ ทำไมน่ารักที่สุดก็ไม่รู้ (หัวเราะ)
-ไดจัง วันนี้เด่นน่ารักมากเลยอ้ะ (หัวเราะ) อยากดึงแก้มกับหน้ากวนๆนั่นมาก
-ยามะจัง >///<"อร๊ายยย โนคำบรรยายใดๆ หล่อเลิศ เพอร์เฟคต์อยู่แล้วววว
-ทาคาจัง ตาลุงท่ามกลางเด็กน้อย .... = = '' โอ๋ๆๆๆๆๆ ล้อเล่นนนน ทาคาจังยิ้มน่ารักมาก มีสิวที่แก้มหนึ่งเม็ด!
สุดท้ายนี้ ยังเชื่อนะ ว่าริวทาโร่จะต้องกลับมาในจัมพ์ :) เร็วๆนะ เค้ารออยู่!!!
Dada, vamps0addict0
Tags: anxious, iphone, life, perfect pitch, relieve, worried3 Comments